در حسرت ماه

سـربذار روی شـونه هام
تا بگم آروم از غُصّه هام
تا بگم چی اومد به سـرم
رفت چرا نازنیـن دلبــرم

عیش وشراب ومستی کارِ ما بود
عشق وخدا وهستی یارِ ما بود
اما شد رنگِ زمستون نو بهارِ ما
بَزمِ مهر وجنون در دل به پا بود
سینه لبریزِ ازشور ازوفا بود
اما غم آمد به قلبم ای خدا چرا

سوختم سوختم من از غم
دلِ او پیِ یارِ دیگری بود
که عمرِ رویای من به سررسید
باختم باختم من به او
همه ی عمرِ دلدادگی رو
که غربت به خانه ام سرک کشید

خسته ام از دست روزگار آسمان تو هم با من ببار
چشم من مونده خیره به راه من شبم در حسرتِ ماه

هشتگ ها: سبک: